Adamin biridört kisiye bir miktar para vermis. "Bununla yiyecek bir seyler alirsiniz." demis. Adamlar parayi almislar. Iclerinden birisi Acemmis:
    -Ben bunula "engur" alacagim, demis.
Digeri Arap'mis:
    -La, diye tutturmus. Ben "inep" isterim, bu parayla "inep" alacagim.
Ücüncüsü bir Türk'müs. O da:
    Ben bunlardan hicbirini istemem. Sadece "üzüm" istiyorum, demis.
Dördüncüsü Rum imis:
    Birakin bunlari, ben "istafil" isterim, diye bagirmis.
Ortalik karismis, sesler yükselmis, sonunda kavga cikmis. Yanlarina birisi gelmis. Hepsini dinlemis. Sonra onlari bir manava götürmüs. Tek tek hepsine eline aldigi üzümü göstererek:
    Sen bunu mu istiyorsun? diye sormus. "Evet" demisler. Ayni seyi istediklerini o zaman anlamislar.

Insanlik sevgi, insanlik sefkat, insanlik merhamet, insanlik fazilet istiyor. Insanlik sevgiden anliyor. Bugün insanligin bu ortak dilini kesfeden gecnler, birbirinden tamamen farkli ikrtan ve kültürden insanlarla anlasip kardeslik kurabiliyorsa, bu o egitim erenlerinin ortak dili kullanmalarindandir.